آتش روی آب

وقتی در آغوشم گرفتمت، لرزشت رو احساس می کردم

حس می کردم که قلبت چقدر تند میزد …

ما در این اتاق شلوغ، تنها بودیم.

امشب داره اینجا اتفاقی میافته

اتفاقی که هیچ وقت نباید می افتاد:

شور عشق، مثل شعله ی آتش، از وجود من و تو زبانه می کشید

و این اتفاقی بود که نباید می افتاد.

و من آتش رو روی آب میدیدم.

تو چشمات انعکاس نور آتش رو میدیدم

و تازیانه ی این آتش٬ من رو آب میکرد …

آتشی که از وجود هردومون سر می کشید.

و من می دونستم که نمیتونم جلوی درخشش اون رو تو چشمات، بگیرم.

…

اینجا یه دریاچه ی پیر هست

خیلی بالاتر از نگرانی های دنیا.

من می تونم اینجاُ تورو برای زمان زیادی دوست داشته باشم

شاید برای همیشه.

ما اینجا می تونیم عمیق ترین و ژرف ترین رازها و احساس های خودمون رو بفهمیم.

و اجازه بدیم روحمون آزادانه پرواز کنه.

تا زمان سپیده دم٬ تا زمانی که خورشید بر فراز این دریاچه ی پیر٬ به پرواز در بیاد.

مثل آتش روی آب٬ بسوزه.

و من دوباره میتونم درخشش رو تو چشمات ببینم.

ولی این بار هم نمیتونم جلوی این درخشش رو بگیرم.

چون من سوختم٬ و حالا نوبت سوختن روح منه …